بعضى ديگر گفته‌اند كه معنى آيه چنين است : بنگريد آيا آفريننده‌اى غير خدا مييابيد و وقتى كه دريافتيد كه آفريننده‌اى جز خدا نيست همان بهترين دليل براى آفرينش قيامت است . لذا فرمود : ثُمَّ اللَّهُ يُنْشِئُ النَّشْأَةَ الْآخِرَةَ : سپس خداوند ميآفريند جهان آخرت را ، همان خداوند كه اين جهان با قدرت او پديد آمد او نيز جهان آخرت را پديدار خواهد ساخت . مقصود از « انشاء » ايجاد نمودن از عدم بوجود است بدون آنكه سببى داشته باشد . إِنَّ اللَّهَ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ : همانا خداوند بر هر چيز قدرت دارد چه آفرينش ابتداء باشد يا آفريدن در قيامت بعد از مرگ ( نه تنها اين ) بلكه هر چه را كه اراده كند بر او قادر و توانا است .